Το παράπονο

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:

είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; 

Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν;

Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες,πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα.
Να αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το

 Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.

 Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις...τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι 

αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος 

και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους 

ανθρώπους. Σε εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να 

μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου,

την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι 

δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες


περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε 

μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. 

Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος 

αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται
όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να 

αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη 

φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.



Οδυσσέας Ελύτης / Το παράπονο

Ζήστε ......

                                                                 

     23/01/2013

Χρόνια Πολλά αγαπημένε μου, σου εύχομαι να έχεις την υγεία σου μέχρι και τα βαθιά γεράματα 

(που αργούν φυσικά :) 

Σ'αγαπάμε πολύ !

               Η κορούλα μας είναι απερίγραπτη, χαρούμενη , ευτυχισμένη και γκρινιάρα ...πόσο πολύ μεγάλωσε Χριστέ μου , ευλογημένη να είναι .....εύχομαι να της χαρίσω όλα όσα χρειάζεται για να γίνει ευτυχισμένος άνθρωπος , θα ήθελα να είναι δίκαιη και ηθική , να ξέρει να αγαπά και να ακολουθεί το ένστικτό της ,να έχει επιμονή και υπομονή να κατακτήσει τα όνειρα της ....εύχομαι να είμαστε γεροί και να τη θαυμάζουμε σε κάθε μικρή και μεγάλη στιγμή της ζωής της ....

Θέλω να της χαρίσω ένα αδερφάκι , δε μ'αρέσει να μεγαλώνει μόνη της ....και φοβάμαι πως έτσι όπως μας έχουν κάνει θα περνάνε τα χρόνια και δύσκολα θα πάρουμε την απόφαση να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία ξανά....και έχω ένα άγχος μήπως μείνει μόνη της ...Γιατί έχουμε γίνει έτσι? ....όταν ήμουν μικρή πέραν όλων των άλλων οικογενειακών προβλημάτων η μοναδική συζήτηση στο σπίτι ήταν η δουλειά και τα λεφτά ...και ξέρω ότι είναι απαραίτητα,αυτά με σπούδασαν , με πάντρεψαν ...χωρίς αυτά δε γίνετε τίποτα ...γυρνάω όμως πίσω και βλέπω πόσα άυλα πράγματα μας στερείσανε,πόσες στιγμές...πολύτιμες στιγμές ,πόσο φθείρανε τους ευάλωτους στο χρήμα(μέσα σε άλλα) χαρακτήρες, και όμως αυτές οι υποχρεώσεις είναι τώρα δική μου προτεραιότητα, της δικής μου  οικογένειας και βαραίνουν και το δικό μου παιδί....θα ήθελα να φύγει αυτό το βάρος από το μυαλό μου .....και δεν εννοώ να πάψω να ενδιαφέρομαι και να αγωνίζομαι αλλά να ανοίξω στο μυαλό και την καρδιά μου μια πόρτα που θα πρωτεύοντα για μένα θα είναι η οικογένεια μου στην ουσία της  και οι στιγμές μας που τις χάνουμε τόσο άδικα στην καθημερινή ρουτίνα ....να πείσω τον εαυτό μου και τους γύρω μου ότι έχουμε δικαίωμα στις ΣΤΙΓΜΕΣ της ζωής στην μεγάλη ευτυχισμένη, αγαπημένη  οικογένεια και στο όνειρο...

Έχω την αίσθηση ότι αυτό το μήνα έχουνε φύγει τόσοι νέοι άνθρωποι ,πατεράδες ,μητέρες,μικρά παιδιά και άλλοι τόσοι αγωνίζονται να κρατηθούν στη ζωή ...νέοι άνθρωποι ....οι περισσότεροι έτσι ξαφνικά αφήνοντας πίσω τους μικρά παιδάκια και αναρωτιέμαι πόσο όνειρα είχαν κάνει αυτοί οι άνθρωποι για το μέλλον ,πόσα πράγματα είχαν βάλει στο πρόγραμμα αλλά δεν τα πραγματοποίησαν ποτέ ...πόσα..πόσα και άλλα τόσα ....ένα μεγάλο "γιατί" γεννιέται και απάντηση δεν υπάρχει ....

Για εμάς που μείναμε πίσω ας πραγματοποιήσουμε σήμερα τις ευχές μας , τα όνειρα μας ....μην αφήνουμε την πίκρα να μας κατατρώει και ας γεμίσουμε με αγάπη και πάθος για κάθε στιγμή της ζωής μας ....ναι..ακόμη και μέσα στη δουλεία και μέσα στα ανεξέλεγκτα προβλήματα ...πιστεύω πως αν ψάξουμε λίγο και αν το "δουλέψουμε" λίγο παραπάνω θα βρούμε λίγο χώρο και καλή διάθεση να ζήσουμε τη ζωή που μας στερούν....  

 Ευχή μου λοιπόν είναι όσοι έχετε τις ίδιες σκέψεις με εμένα σήμερα κιόλας να ζήσετε στον έπακρον έστω και "μία στιγμή"

Μπορεί να είναι έστω και μία σκέψη ....

ΑΝΟΙΞΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ....

Έρωτας, αγάπη, ευτυχία, τρέλα και ανυπομονησία να προλάβεις τη μέρα μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο....τεράστια έμπνευση και καμβάς η φύση η ίδια ...

Με τις τουλίπες περιτριγυρισμένες από τις φραουλιές και την πασχαλίτσα μου να ξεπροβάλει,

με χαρά θα ήθελα να συμμετέχω  και γω με τη σειρά μου στο ανοιξιάτικο διαγωνισμό της aΜaryllis...

Φιλάκια!

ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ ...Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Καλησπέρα και καλό μήνα....αν και μπήκε βροχερός ελπίζω να επανέλθει σύντομα στα φυσιολογικά του...


Σήμερα λοιπόν σκέφτηκα να σας συστήσω ...την πόλη όπου ζούμε...

Κεντρική πλατεία

Η Νέα Ορεστιάδα είναι η νεότερη και βορειότερη πόλη της Ελλάδας. Κτίσθηκε το 1923 από πρόσφυγες που εγκατέλειψαν την Αδριανούπολη και το Καραγάτς ύστερα από την ελληνοτουρκική συνθήκη της Λωζάννης.

Η πόλη βρίσκεται στα βόρεια της Θράκης, στο νομό Έβρου στο μέσο μιας εύφορης αγροτικής περιοχής με 1.000.000 καλλιεργήσιμα στρέμματα και άφθονα νερά από τους ποταμούς Έβρο, Άρδα καιΕρυθροπόταμο. Η κύρια οικονομική πηγή είναι τα αγροτικά προϊόντα. Παράλληλα σημαντική είναι και η κτηνοτροφική παραγωγή της επαρχίας. Στην περιοχή της Νέας Ορεστιάδας είναι επίσης η βιομηχανική και τηλεπικοινωνιακή υποδομή της επαρχίας. Στην περιοχή της Νέας Ορεστιάδας δραστηριοποιούνται 1.300 περίπου επαγγελματίες, βιοτέχνες και έμποροι.

Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Έχει πληθυσμό 20.000 κατοίκους, χαρακτηρίζεται από το ωραίο σχέδιο πόλης, το πλήθος των μνημείων, την οικονομική ευρωστία, την ταχεία ανοικοδόμηση και τη διαρκή αύξηση του πληθυσμού απόδειξη της ανάπτυξης.

Σήμερα η Νέα Ορεστιάδα αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο. Από αυτή διέρχεται ο οδικός άξονας που ενώνει την Ελλάδα με την Βουλγαρία, τις βαλκανικές, παραδουνάβιες και παρευξείνιες χώρες και τη Ρωσία, καθώς και την Τουρκία και τη Μέση Ανατολή. Επιπλέον, από αυτή διέρχεται η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Κωνσταντινουπόλεως-Σόφιας, που συνδέει την Ελλάδα με τα Βαλκάνια, την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, και τις παρευξείνιες χώρες. Η πόλη συνδέεται αεροπορικά με όλο τον κόσμο μέσω του διεθνούς αεροδρομίου της Αλεξανδρούπολης.

Η Ορεστιάδα αποτελεί μια από τις πλέον ζωντανές πόλεις της Ελλάδας στον πολιτιστικό τομέα. Στο γεγονός συμβάλλουν τόσο οι πλούσιες θρακικές πολιτιστικές παραδόσεις, έθιμα, τοπικές ενδυμασίες και η μουσική παράδοση, όσο επίσης και ο δυναμισμός και η επιθυμία των κατοίκων να διατηρήσουν και να καταστήσουν ευρέως γνωστά τα πατροπαράδοτα λαϊκά έθιμα.

Η παραπάνω πληροφορίες είναι οι βασικές που δίνονται από τους φορείς της πόλης προς τους φιλοξενούμενους -ενδιαφερόμενους ...

Από τη δική μου πλευρά θα ήθελα να προσθέσω ότι η όμορφη αυτή πόλη έχει αδικηθεί πάρα πολύ από τους τοπικούς άρχοντες και κατ'επέκταση από την κυβέρνηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια πριν ακόμη το τσουνάμι της οικονομικής κρίσης ...

Οι νέοι άνθρωποι παλεύουν μέχρι να εξαντληθούν τα περιθώρια για να ζήσουν και να δημιουργήσουν στην πατρίδα τους ...

Στο δικά μου οράματα η πόλη αυτή θα μπορούσε να είναι ένας παράδεισος αφού διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις...Κατ'αρχήν είναι νεόχτιστη κάτι που είναι μια πολύ γερή βάση για να αξιοποιηθεί κατάλληλα.Θα μπορούσε να έχει πεζοδρόμους και πάρκα, ποδηλατοδρόμους, πάρκα δραστηριοτήτων ...τα πάντα.

Οι κοντινοί προορισμοί είναι πλούσια σε  νερά και πράσινο ...τόσα πολλά ανεκμετάλλευτα μέρη που μπορούσαν να προσελκύσουν επισκέπτες κάθε ηλικίας .

Η περιοχή της Ορεστιάδας φημιζόταν για τους ανθρώπους της και τη φιλοξενία της...δυστυχώς οι καιροί,οι συνθήκες και πολύ περισσότερο τα μεγάλα" αφεντικά" μας κάνανε καχύποπτους...σε μία περιοχή που συνηθίζαμε  κοιμόμαστε με τα κλειδιά έξω από την πόρτα τώρα βγαίνουμε στα μπαλκόνια μας και βλέπουμε να περνούν άνθρωποι εξαθλιωμένοι με μωρά στις αγκαλιές που φυσικά πεινούν και όλοι ξέρουμε το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ...όλα αυτά γιατί είμαστε το πέρασμα για την ελπίδα τους..

Μόλις κατάλαβα ότι επεκτάθηκα και παρασύρθηκα σε ένα ζήτημα πολύ διφορούμενο και θα το σταματήσω εδώ ...ελπίζω να έχει αίσιο τέλος η ιστορία αυτή και για εμάς που προσπαθούμε να κρατήσουμε ότι μας απέμεινε αλλά και για τους ανθρώπους που ψάχνουν μια χαραμάδα φως στη χώρα μας ή μέσω αυτής τέλος πάντων.

Η αρχική σκέψη ήταν να σας δώσω λίγες πληροφορίες για τον τόπο μου και η σύνοψη είναι ότι την αγαπάμε αυτή την πόλη και θέλουμε κάποια στιγμή έστω τα παιδιά μας αν όχι εμείς να ζούνε σε μια πραγματικά όμορφη πόλη που προσφέρει τα πάντα.

Παρόλα τα δικά μου προσωπικά "παραπονάκια"(ίσως είμαι και λίγο ρομαντική όσον αφορά τον τόπο μου)  αξίζει να επισκεφτείτε τον Έβρο, μια περιήγηση στην Αλεξανδρούπολη,το Σουφλί,τη Δαδιά , το Διδυμότειχο, την Ορεστιάδα και το τριεθνές σίγουρα θα σας αφήσει όμορφες αναμνήσεις  γιατί ο Έβρος ακόμη και χωρίς το ανθρώπινο χέρι αλλά μόνο από τη φύση του είναι υπέροχος κάθε εποχή. Ακόμη και όσοι έχετε σαν προορισμό την Κωνσταντινούπολη αξίζει μια μέρα παραπάνω να γνωρίσετε την Ελλάδα ως το τελευταίο της χωριό περνώντας από τα σύνορα των Καστανέων και αντί του τελωνείου των Κήπων.

Πριν την είσοδό σας στη Τουρκία, αξίζει μια στάση για καφέ μπροστά στον ποταμό Άρδα...

Σύντομα θα επανέλθω με φωτογραφίες και πληροφορίες από τα αξιοθέατα της περιοχής ! 

Καλό απόγευμα!

My Baby

Μικρή Αφροδιτούλα με έχεις τρελάνει....

Μου λες Σ'αγαπωωωωω!!!!!!!!!!

Μ'αγαπας?????????   Πολύυυυυ!!!

Πόσο?????????? ανοίγεις τα χέρια μέχρι τον ουρανό....

Και γώωωωω........

Μετά ξανά μπε μπε μπε.....σε παίρνω στην πλάτη και ξεκινάμε να τρέχουμε το γύρω του σπιτιού!!!

Σε λατρεύω αστέρι μου....

Κάνε μόνο μια χάρη ...ξεκίνα ματάκια μου να κοιμάσαι όλο το βράδυ να ξεκουραζόμαστε μαμά και μπαμπάς και να ξυπνάμε όλοι πιο χαρούμενοι....εεεε??? τι λες???

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

Κάποιοι άνθρωποι έχουν μάθει να ζούνε μέσα σε καβγάδες ,κακίες και με αρνητική ενέργεια όλη τους τη ζωή.Ένας απο αυτούς είμαι και εγώ γιατί  μεγάλωσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον...
ΕΠΕΛΕΞΑ όμως να το αλλάξω αυτό και δε θα με εμποδίσει κανείς .Αυτοί που πραγματικά αξίζουν γύρω μου θέλουν και αυτοί να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο μαζί μου και ναι πραγματικά αυτό με βοηθάει και με επηρεάζει...κάποιοι άλλοι όμως απο τον περίγυρο που τελικά τον γουστάρουν αυτό τον μίζερο τρόπο ζωής δε θα με επηρεάσουν ξανά...
Πόση ζωή έχουμε?το ξέρουμε ??όχι ε λοιπόν αυτές τις μέρες , εβδομάδες ,χρόνια που μου μένουν θα τις χαρώ και θα τις ζήσω όπως θέλω εγώ...Ήδη τα μεγάλα κεφάλια (πολιτικοί) μας έχουν κάνει μαριονέτες ε δε θα επιτρέψουμε και στον απο πάνω ,απο κάτω απο δίπλα μας να μας καταστρέψει....έστω και σε αυτή τη φάση που βρεθήκαμε ως Έλληνες έχουμε τουλάχιστον προς το παρόν το κουράγιο να τα φέρουμε βόλτα...και θα αφήσουμε το κάθε ανθρωπάκι να μας μαυρίσει την ψυχή? ΌΧΙ
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΟΧΙ
και συγνώμη απο όλους εσάς που ίσως διαβάζετε αλλά δε βγάζετε νόημα αλλά ίσως το έγραψα για να υπάρχει κάπου όταν χρειαστώ υπενθύμιση...

ΥΓ: Επ εσείς (ξέρετε ποιοι ....)να ξέρετε οτι σας αγαπώ πολύ !

ΥΓ: Προς τους ΑΛΛΟΥΣ: Λυπάμαι πολύ που σας τη σπάει  που εγώ και οι αγαπημένοι μου  έχουμε αξιοπρέπεια και συνείδηση καθαρή και τελικά.....μια  χαρά περνάμε και ακόμη καλύτερα θα περάσουμε !
Αλλά και πάλι ...ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ!

sweet life....

Πόσες φορές άραγε και σεις μετά απο μια εκνευριστικά κουραστική μέρα δε σκεφτήκατε πόσο θα θέλατε να είστε σε ένα μέρος σαν αυτό και να μη σας ενοχλεί κανείς .....


Να μη χρειαζόταν να ξυπνήσετε νωρίς για να πάτε στη δουλειά,να μαγειρέψετε,να καθαρίσετε , να κυνηγάτε με τη τσίμπλα στο μάτι ένα μπομπιράκι να το ντύσετε για να το πάτε σχολείο και να αρνείτε   να κάνει το παραμικρό βήμα .....και απλά να είσαστε κάπου εδώ....                                                                                                                    

  και  όμως 

πραγματικά αν σας δινόταν η ευκαιρία θα μπορούσατε να ανταλλάξετε όλες αυτές τις ονειρεμένες κατα τ'άλλα εικόνες με τα νεραϊδάκια σας???

Φυσικά και όχι...όσο και αν έχουμε  φτάσει στα όρια μας , ο προσωπικός μας παράδεισος βρίσκεται εκεί... στη αγκαλιά του παιδιού μας και του συντρόφου μας ..στη ζεστασιά του δικού μας ακατάστατου σαλονιού ....σε εκείνον τον μουτζουρωμένο απο τους μαρκαδόρους καναπέ που χωράμε όλοι μαζι και γαργαλάμε τον μπαμπά μας που θέλει να δει μπάλα ...

Christmas 2010

  

ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

1. Να δίνετε συνεχή,συνεπή,τρυφερή φροντίδα.Είναι τόσο αναγκαία για την υγεία της ψυχής, όσο και η τροφή για το σώμα.
2.Να δίνετε γενναιόδωρα τον χρόνο σας και την κατανόησή σας και να του διαβάζετε, έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα τακτικό, οργανωμένο σπίτι.
3.Να του προσφέρετε καινούριες εμπειρίες και να του μιλάτε πολύ από τη μέρα που θα γεννηθεί-οι καινούριες εμπειρίες πλουτίζουν το μυαλό του.
4.Να το ενθαρρύνετε να παίζει και μόνο και μ'άλλα παιδιά,να εξερευνά,να μιμείται,να δημιουργεί,να φτιάχνει πράγματα,να φαντάζεται.
5.Να επαινείτε την προσπάθεια περισσότερο από το αποτέλεσμα.
6.Να του δίνετε όλο και περισσότερη ευθύνη.Η υπευθυνότης όπως όλες οι ικανότητες , χρειάζεται εξάσκηση για να μαθευτεί.
7.Να μη ξεχνάτε ότι κάθε παιδί είναι μοναδικό.Έτσι...
8.Ο τρόπος που δείχνετε δυσαρέσκεια να ταιριάζει με την προσωπικότητα του παιδιού σας  την ηλικία του και τη νοημοσύνη του.
9.Ποτέ να μη το φοβερίζετε με το ότι θα πάψετε να το αγαπάτε ή ότι θα το διώξετε. Το φέρσιμο του μπορείτε να το απ αρνείστε. αλλά όχι το ίδιο το παιδί.
10.Μην περιμένετε ευγνωμοσύνη-το παιδί σας δε ζήτησε να γεννηθεί, εσείς πήρατε αυτή την απόφαση.

                                                                                                                     Κέλλμερ Πρινγκλ


Το μόνο που θέλω να προσθέσω και αυτό γιατί ζούμε σε δύσκολες εποχές....

Ευτυχισμένη μανούλα=Ευτυχισμένο παιδάκι!!! 
Αν χρειαστεί σφαλιαρίστε τον εαυτό σας κάθε φορά που είστε νευρική ενώ είναι τριγύρω το καμάρι σας...Μιλάω εκ πείρας, δεν υπάρχει κανένα νόημα να μεταφέρουμε στα παιδιά μας τα άγχη μας!

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ

Έχουμε πλέον εξαθλιωθεί ως λαός , αυτό το συνειδητοποιούμε κάθε μέρα και περισσότερο....
και είναι κάτι που δεν έχω καν τη διάθεση να αναλύσω ...Τι μας έχει μείνει πραγματικά για να αξίζει να χαμογελάμε...η οικογένεια μας ...
Τις τελευταίες δέκα ημέρες έφυγαν 2 κοντινοί άνθρωποι κοντινών μου ανθρώπων..
Όσο οξύμωρο και αν ακούγετε αυτά τα δύο γεγονότα με ξύπνησαν και με έκαναν να χαμογελάω κάθε πρωί που ξυπνάω δίπλα στον υπέροχο άντρα μου και την υπέροχη κόρη μου....Λαχταράω να δω τη μανούλα μου και τις αδερφές μου χωρίς τη μελαγχολία που με κυριαρχούσε τα τελευταία χρόνια...Δεν μπορώ να διανοηθώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτά τα πλάσματα στην καθημερινότητα μου.
Δε με νοιάζει να μην έχω όσα υλικά είχα μέχρι τώρα...ειλικρινά δε το σκέφτομαι καν...Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να τους έχω δίπλα μου και να είμαι καλά να τους αγκαλιάζω .

Κλείστε την τηλεόραση, κλειδώστε τη μελαγχολία σε ένα ντουλάπι και ανοίξτε τις αγκαλιές σας ...
Αύριο ναι θα έχω να πληρώσω λογαριασμούς και ίσως ξεχάσω αυτό που νοιώθω αυτή τη στιγμή και γι αυτό το γράφω ...για να μπω αύριο στο Bloggaki μου να το διαβάσω και να ηρεμήσω ...

Ερωτάκι μου σε ευχαριστώ ...πρόσεχε τον εαυτό σου

Όταν ζητώ ένα χάδι είναι το δικό σου,

'Όταν χρειάζομαι μια αγκαλιά είναι η δική σου, 

Όταν αναζητώ κατανόηση είναι η δική σου,

Όταν νοιώθω μοναξιά μου λείπεις εσύ,

Όταν κάνω λάθη είσαι εκεί να με συγχωρέσεις 

Όταν ...δε ξέρω τι θέλω, είσαι δίπλα μου και μου δίνεις την αγάπη σου...και τελικά τα καλύπτει όλα...

Με αφήνεις να είμαι ωραία  γυναίκα στο πλευρό σου, να αισθάνομαι καλή μάνα για το παιδί μας , να γίνομαι το κοριτσάκι σου τις θλιμμένες μου νύχτες , να είμαι το στήριγμά σου όταν το χρειάζεσαι...

Τις σκοτεινές νύχτες ανάβεις κεριά στα παρτέρια τις ζωής μου και τις ηλιόλουστες μέρες ανοίγεις μια χαρούμενη ομπρέλα για να μπορώ να χαίρομαι τα χρώματα που τυλίγουν τη ζωή μας χωρίς να με τυφλώνει το φως...

Το μόνο που μου μένει είναι να ονειρεύομαι πως θα είσαι για πάντα δίπλα μου....

Σε λατρεύω   

ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Σε σχέδιο νόμου με θέμα σύσταση  «Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής» η κυβέρνηση της Αθήνας θα περάσει μια παράγραφο βάσει της οποίας θα μπορεί να μετατρέψει εργοστάσια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ήτοι  «κατ’ εξαίρεση για τις ανάγκες εγκατάστασης των Κέντρων ή Μονάδων Πρώτης Υποδοχής καθώς και των Υπηρεσιών Ασύλου επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης υφιστάμενων κτηρίων σε εκτός σχεδίου περιοχές ,κατά παρέκκλιση των υφιστάμενων χρήσεων γης».

«Για την αλλαγή χρήσης και τις κατασκευές αυτές δεν απαιτείται η έκδοση οικοδομικής αδείας αλλά έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας»

«ΟΙ ΑΝΩ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ και ως χώροι κράτησης»(πηγή http://www.radioevros.gr/)

Τα παραπάνω θα εφαρμοστούν στον Έβρο και κυρίως στο βόρειο τμήμα του.

Μετά από πολλές δεκαετίες απαξίωσης του Νομού Έβρου, την οικονομική κρίση που πλήττει σε πλειοψηφία τους έντιμους μικρομεσαίους  πολίτες αυτής της χώρας, θα φιλοξενήσουμε στη Ορεστιάδα και τους λαθρομετανάστες που περνάνε τα σύνορα του Έβρου αλλά και αυτούς που ήδη έχουν  περάσει και βρίσκονται στα αστικά κέντρα της χώρας , ψίθυροι λένε ότι ναι μεν θα φιλοξενούνται στα κέντρα υποδοχής αλλά θα κυκλοφορούν ελεύθεροι ...Σε ένα νομό όπου ο πληθυσμός αγγίζει τους 149.354 κατοίκους θα φέρετε εξαθλιωμένους, πεινασμένους και απελπισμένους ανθρώπους , να κάνουν τι? να τους κάνουμε τι? ή μήπως πρέπει να μας καθησυχάσουν τα λεγόμενα του κυρίου  Παπουτσή που μας λέει ότι στη χώρα μας θα παραμείνουν μόνο εκείνοι οι μετανάστες που έχουν δικαίωμα διεθνούς προστασίας ή δικαίωμα ασύλου. Και γιατί δε συνέβηκε αυτό μέχρι τώρα στην Αθήνα??

Σύμφωνα με την ομάδα Frontex αλλά και με τον ελληνικό στρατό η πλειοψηφία των λαθρομεταναστών είναι νέοι και παιδιά. Για αναλογιστείτε την εξέλιξη των ανθρώπων αυτών που χωρίς ιδιαίτερη  παιδεία λόγω ηλικίας αλλά και λόγω συνθηκών   θα παλέψουν να επιβιώσουν σε μια μικρή κοινωνία όπως είναι ο τόπος μας και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης ...Φτάσαμε σε σημείο να κατηγορούμαστε ότι δεν είμαστε ανθρωπιστές...μήπως οφείλουμε να δείξουμε ανθρωπισμό πρώτα στα παιδιά μας? Διαφορετικά ας ξεκλειδώσουμε όλοι τις πόρτες των σπιτιών για να έχουν όλοι ελεύθερη είσοδο, τότε ίσως αποδείξουμε τον ανθρωπισμό μας.

Ως πολίτης αυτής της πόλης :

Μετά τις σπουδές μου προσπερνώντας όλες τις ελλείψεις  αυτής της πόλης για ένα νέο άνθρωπο, επέλεξα να επιστρέψω στην Ορεστιάδα, να εργαστώ εδώ και να φτιάξω εδώ την οικογένεια μου πιστεύοντας ότι η ποιότητα ζωής είναι καλύτερη σε σύγκριση με τις μεγαλουπόλεις. Δε θα ανεχτώ κανένας νόμος να με κλειδώσει μέσα  από φόβο, να με κάνει να φοβάμαι μήπως λεηλατηθεί το σπίτι και η δουλειά μου .

Αναρωτιέμαι για την ισχύ του λόγου των τοπικών αρχόντων. Αναρωτιέμαι τι είναι ικανοί να κάνουν για να σώσουν αυτή την πόλη. Αγωνιστήκαμε, σας στηρίξαμε, σας ψηφίσαμε , αποδεχτήκαμε τον νικητή περιμένοντας να αναπτύξετε την πόλη  μας , να αξιοποιήσετε όλες τις φυσικές αρετές του τόπου για ένα καλύτερο αύριο. Για να συνεχίσουμε να ζούμε στην Ορεστιάδα με αξιοπρέπεια και να αγαπήσουν τα παιδιά μας αυτή την πόλη όσο και εμείς. .

Μη μας απογοητεύσετε. Μη μας δώσετε ακόμη ένα λόγο να εγκαταλείψουμε τον τόπο μας γιατί αν όλα τα παραπάνω εφαρμοστούν θα καταντήσετε  να είστε άρχοντες της αθλιότητας.

Ως μητέρα:

Παρότι ήταν δική μου επιλογή να δημιουργήσω οικογένεια εδώ δεν αποδέχτηκα σε μια τόσο νέα πόλη να υπάρχει σχεδόν μηδενική ανάπτυξη,διεκδικώ και θα συνεχίσω να διεκδικώ να γίνουν έργα για τα παιδιά μας αφού δεν έγιναν για μας. Τα παλιά εργοστάσια και εγκαταλελειμμένα δημόσια κτίρια να γίνουν αθλητικά κέντρα, κέντρα ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης και ΟΧΙ κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών.

Ως σύζυγος αστυνομικού :

Νοιώθω τυχερή που ο σύζυγός μου υπηρετεί το επάγγελμα του σε αυτή την πόλη γιατί οι κίνδυνοι είναι περιορισμένοι, δεν ανέχομαι να γίνει δεσμοφύλακας και να είναι εκτεθειμένος σε δεκάδες αρρώστιες καθημερινά (ακούστηκε ότι η αστυνομική διεύθυνση θα μεταφερθεί σε ένα από τα κέντρα υποδοχής ) με αντάλλαγμα 1200€ και το φόβο να πάρει αγκαλιά το παιδί του. Στα καθήκοντα του δεν είναι να νοσηλεύει λαθρομετανάστες αλλά και ούτε πληρώνεται γι’αυτό. (αυτή είναι η δική μου άποψη και δε μιλάω εκ μέρος του συζύγου μου)

Τα κέντρα υποδοχής να γίνουν στις κοινωνίες που μπορούν να τα υποστηρίξουν, ο Έβρος δε μπορεί και τώρα που μας θυμηθήκατε εμείς οι πολίτες του δε θα σας ανοίξουμε την πόρτα. Ξαναχτυπήστε όταν αποφασίσετε να προσφέρετε κάτι καλό.

Ένα μικρό ποιηματάκι για το μικρό μας κοριτσάκι

Μικρή μου νεραϊδούλα
έχεις τόση δα καρδούλα
είναι όμως τρυφερή και 
σαν τον ήλιο λαμπερή.


Όλους μέσα μας χωρά 
και μας γεμίζεις με χαρά.


Είσαι η ζωή μας όλη
και στις φτερούγες μας 
μέσα βαθιά , αιώνια 
θα σε φροντίζουμε όλοι.


Μωρό μου σε λατρεύω ..σου υπόσχομαι οτι θα είμαι πάντα εδώ για σένα...