ΚΟΥΛΟΥΜΑ

Όπως σε όλες τις γιορτές έτσι και εχθές Καθαρά Δευτέρα δουλεύαμε ...

Ευτυχώς η δική μου δουλεία είναι οικογενειακή επιχείρηση οπότε σχεδόν όλα τα τραπεζώματα -μαζώξεις μπορούμε και τις κάνουμε εδώ στο ξενοδοχείο μας ....Είναι αυτό που λέμε δουλειά και διασκέδαση! 

Ομολογώ πως περνάμε πολύ ωραία ...απλά μέρες όπως η χθεσινή και η Πρωτομαγιά μου λείπει να κάνουμε βόλτα στην εξοχή ...να στρώσουμε τραπεζομάντηλο στο γρασίδι δίπλα σε μια θάλασσα η στο ποτάμι...Τι να λέμε όμως στις εποχές μας ...Δόξα το Θεό έχουμε δουλειά και μπορούμε να περνάμε καλά και εδώ ...εξάλλου όπως θα δείτε παρακάτω δεν είμαστε και μακριά απο την ομορφιά της φύσης ....

Και το σημαντικότερο ......πέταξε ο χαρταετός μας ψηλά!!!!Έστω και για λίγο αλλά ναι τον φωτογράφισα εκεί δίπλα στον ήλιο!!!

"δοκιμαστικές"

"επεξεργασμένη μεν λατρεμένη δε"

"αγαπιόμαστε"

"είμαι έτοιμη να πετάξω"

Ελπίζω να περάσατε τέλεια και να σας άφησε ο άστατος καιρός  να το ευχαριστηθήκατε! 

Υ.Γ ο επίλογος της ημέρας βλέποντας ειδήσεις......πόνεσε η καρδιά μου μπροστά στην εικόνα ποδοπατήματος ανθρώπων ΟΛΩΝ των ηλικιών να προλάβουν μια λαγάνα και ένα κεσεδάκι φασολάδα.....

Το κορίτσι του μπαμπούλη! Happy Father's Day!

Όταν ρωτάς την Αφροδίτη "τι είσαι"? Η απάντηση είναι : Του μπαμπούλη το κορίτσι!
Και έτσι είναι ....Μέχρι πριν 2 χρόνια ήμουν το κορίτσι του Φώτη μου...τώρα πια η Αφροδίτη είναι το κορίτσι του και εγώ........το κοριτσάκι του χαχα...


Πως να περιγράψω αυτή τη σχέση αγάπης ...δε γίνετε με λόγια, απλά παρατηρώ  και αισθάνομαι βλέποντας τις κινήσεις τους,τις αγκαλιές τους , τα χάδια και τους διαλόγους τους ......


Και πως ξέρω ότι αυτή η σχέση είναι τέλεια και ανιδιοτελείς?
Το ξέρω γιατί ίσως είναι οι μόνες στιγμές που ενώ τους παρατηρώ μαζί νιώθω ανάλαφρη, ευτυχισμένη και δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό μου ότι θα μπορούσε κάτι στην εικόνα τους να είναι διαφορετικό....


Αν ρωτήσετε τον άντρα μου που τον λατρεύω θα σας πει ότι σε όλα όσα κάνει θα βρω κάτι στραβό και έχει δίκιο αν παραπονεθεί γιατί ναι το παραδέχομαι πολλές φορές είμαι υπερβολική και ....στραβιά να το πω????(anyway δεν μιλάμε για μένα τώρα )  


Δεν υπάρχει όμως τίποτα τα αρνητικό να πω όσον αφορά την ιδιότητα του ως πατέρας ...θα μπορούσα να γράψω πολλά μικρά και καθημερινά παραδείγματα που δείχνουν πόσο πιο υπομονετικός, αγχώδης, τρυφερός είναι σε σχέση με εμένα...


Υπήρξαν τόσες στιγμές που πραγματικά και ειλικρινά δόξασα τον Θεό που με βοήθησε να είναι ο άντρας μου, ο σύντροφος της ζωής μου και το σημαντικότερο... πατέρας της κόρης μου ....γιατί ας μη κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας ...η σχέση μας με το σύντροφό μας μετριέται διαφορετικά μετά την απόκτηση ενός παιδιού και η αλήθεια είναι μια και μοναδική....
Δε θα άλλαζα ποτέ και με κανέναν τον πατέρα του παιδιού μου.(χωρίς γιατί και αλλά )
Ακόμη και η θέληση μου για ένα ακόμη παιδί από τον ίδιο προκλήθηκε.


Είμαι σίγουρη πως ξέρει πλέον τη θέση του σε όλο μου το είναι γι'αυτό και δε θα επεκταθώ ....
Απλά θα σου πω αγάπη μου ένα απλό Σ'αγαπώ πολύ και Σ'ευχαριστώ.


Εστιάζοντας λοιπόν στην ημέρα θα ήθελα να σας πω, πως αυτή την περίοδο πετάμε τη σκούφια μας για μικρά οικογενειακά πάρτυ!!! Και έτσι σχεδιάσαμε με την Αφροδίτη ένα πάρτυ έκπληξη για το μπαμπά με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα ......

Το δώρο που  ετοίμασαν στο σχολείο
ένα ποίημα και μια εικονίτσα του προστάτη των οδηγών  Αγίου  Χριστόφορου  

Εμείς που προβάρουμε τις ευχές!

Η πρόχειρη τουρτίτσα  με ότι υπήρχε στο σπίτι που όμως θα  καθιερωθεί γιατί έγινε
νοστιμότατη! 

Παγωμένη μπύρα φυσικά και καρπουζάκι!

                                                          Περάσαμε πολύ όμορφα!


             Φυσικά υπήρχε και μουσική υπόκρουση και τι άλλο θα μπορούσε να είναι ......

                          
                   Φυσικά ας μη ξεχάσω ως παιδί και γω να ευχηθώ στον δικό μου μπαμπά
                                                            "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ"
                                    

Nice day!

Σήμερα η  μέρα μας ήτανε γεμάτη,κουραστική αλλά και με πολλή γέλιο....έτσι γιατί ο αυτοσαρκασμός είναι μεγάλο προνόμιο στις εποχές μας....γελάμε με τις γκάφες μας ,με την ξεροκεφαλιά μας , με την κούραση και με το πως μας κατάντησαν κάποιοι άλλοι ...χαμάληδες γίναμε εμείς με τα εφόδια ,τα πτυχία και όλα τα μπλα μπλα που μας μεγάλωσαν ...δεν πειράζει καλά είμαστε και έτσι γιατί είμαστε ΜΑΖΙ!

Η ουσία είναι ότι όταν γυρίσαμε σπίτι, μας περίμενε μια μικρή κατεργάρα να μας γεμίσει ακόμη περισσότερο αυτή τη φορά τη  ψυχή μας...


Κάτσαμε όλοι μαζί να φάμε ομελέτα...

στη συνέχεια σαν μεγάλα κορίτσια πλέον πλύναμε τα  χεράκια μας...<μόνη,μόνη μαμά>

                              μαγικά χεράκια τόσο μικρά ,τόσο τρυφερά μα και τόσο παντοδύναμα

          Ώρα για παιχνίδι!

και φυσικά σειρά είχανε τα τρυφερά τετ α τετ με τον υπέροχο μπαμπά μας ....

σε μια στάση που είχα να τραβήξω από τότε που ήτανε η μικρούλα μου ένα μικρό μικρό ποντικάκι

Σας αγαπώ!  Όνειρα γλυκά!!! 

DANCING QUEEN

ΠΕΡΠΑΤΟΠΙΤΑ

   Το έθιμο της περπατόπιτας

είναι ένα από τα ωραιότερα που διατηρούνται ακόμη στα μέρη μας ...

Μόλις η μικρή μας έγινε 9 μηνών άρχισε να περπατά , αφού αφήσαμε να περάσει περισσότερο από ένας μήνας για να σταθεροποιηθεί ήρθε η στιγμή να φτιάξει η προγιαγιά της την περπατόπιτα (ένα τεράστιο υπέροχο τσουρέκι)για να το γιορτάσουμε και για να "σταθεροποιήσουμε"το περπάτημα!Εδώ στα μέρη μας όταν πεδικλώνετε κάποιος ακούμε συχνά να του λένε:<περπατόπιτα δε σου κάνανε μικρό?> 

Μαζευτήκαμε λοιπόν όλη η οικογένεια  και για αρχή βάλαμε σε ένα χαμηλό τραπέζι διάφορα αντικείμενα που το καθένα αντιπροσωπεύει και ένα επάγγελμα...χτένα =κομμώτρια, θερμόμετρο=γιατρός, ψαλίδι=μοδίστρα και πάει λέγοντας...παρόλο που το τραπέζι γέμισε με πραγματάκια η μικρή διάλεξε την κουτάλα...λέτε να γίνει master chef???

Αφού  της έβγαλα τα καλτσάκια, της ακούμπησα τα ποδαράκια στη πίτα και η γιαγιά της , της ασήμωσε τα πόδια...Μετά με το χεράκι μέσα στο δικό μου σταυρώσαμε μαζί την πίτα και το πρώτο κομμάτι το πήρα εγώ σαν μαμά και κάναμε μια βόλτα τρέχοντας στο σαλόνι!!!...Μοιράστηκε η πίτα σε όλους και φυσικά η μπέμπα μας πήρα το μερίδιο της ...και σαν απαγορευμένο της φάνηκε απλά υπέροχο!!! 

Φυσικά υπήρχε και δεύτερη πίτα 

(ποτέ δε φτάνει μόνο μια αν είναι φτιαγμένη 

από τη γιαγιά μου)

η οποία μοιράστηκε σε φίλους, συναδέλφους και συγγενείς που με τη σειρά τους ασήμωσαν το κοριτσάκι μου....


****Στη νονά δίνουμε ένα ολόκληρο τσουρέκι και μας χαρίζει τα πρώτα παπουτσάκια ...δυστυχώς η δική μας νονά είναι μακριά αν και δε βαφτιστήκαμε ακόμη...είπαμε να πάμε περπατώντας στην εκκλησία :) 

                                         Καλές βόλτες μωρό μου!!!