Όπως σε όλες τις γιορτές έτσι και εχθές Καθαρά Δευτέρα δουλεύαμε ...
Ευτυχώς η δική μου δουλεία είναι οικογενειακή επιχείρηση οπότε σχεδόν όλα τα τραπεζώματα -μαζώξεις μπορούμε και τις κάνουμε εδώ στο ξενοδοχείο μας ....Είναι αυτό που λέμε δουλειά και διασκέδαση!
Ομολογώ πως περνάμε πολύ ωραία ...απλά μέρες όπως η χθεσινή και η Πρωτομαγιά μου λείπει να κάνουμε βόλτα στην εξοχή ...να στρώσουμε τραπεζομάντηλο στο γρασίδι δίπλα σε μια θάλασσα η στο ποτάμι...Τι να λέμε όμως στις εποχές μας ...Δόξα το Θεό έχουμε δουλειά και μπορούμε να περνάμε καλά και εδώ ...εξάλλου όπως θα δείτε παρακάτω δεν είμαστε και μακριά απο την ομορφιά της φύσης ....
Και το σημαντικότερο ......πέταξε ο χαρταετός μας ψηλά!!!!Έστω και για λίγο αλλά ναι τον φωτογράφισα εκεί δίπλα στον ήλιο!!!
"δοκιμαστικές"
"επεξεργασμένη μεν λατρεμένη δε"
"αγαπιόμαστε"
"είμαι έτοιμη να πετάξω"
Ελπίζω να περάσατε τέλεια και να σας άφησε ο άστατος καιρός να το ευχαριστηθήκατε!
Υ.Γ ο επίλογος της ημέρας βλέποντας ειδήσεις......πόνεσε η καρδιά μου μπροστά στην εικόνα ποδοπατήματος ανθρώπων ΟΛΩΝ των ηλικιών να προλάβουν μια λαγάνα και ένα κεσεδάκι φασολάδα.....
Φέτος η Αφροδίτη μου τίμησε το ΟΧΙ του Μεταξά απαγγέλοντας το πρώτο της ποίημα και φυσικά μας έκανε όλους πολύ υπερήφανους !
Το ιταλικό τελεσίγραφο και η ελληνική αντίδραση
[[Αρχείο:Εφημερίδα_Έθνος_28_Οκτωβρίου_1940.jpg|thumb|240px|Εφημερίδα της εποχής, την 28η Οκτωβρίου 1940, αναγγέλλει τον πόλεμο.]]
Τα ξημερώματα της [[28 Οκτωβρίου|28ης Οκτωβρίου]] [[1940]], ο Ιταλός πρέσβης στην [[Αθήνα]], Εμανουέλε Γκράτσι, παρέδωσε στον Ιωάννη Μεταξά τελεσίγραφο του Μουσολίνι. Με αυτό, ο Ντούτσε ζητούσε να επιτραπεί η ελεύθερη διέλευση ιταλικών στρατευμάτων, τα οποία θα κατελάμβαναν απροσδιόριστα «στρατηγικά σημεία» εντός της ελληνικής επικράτειας. Ο Μεταξάς αρνήθηκε το τελεσίγραφο με τα λόγια: «''Alors, c'est la guerre''» ([[γαλλικά]]:«Λοιπόν, έχουμε πόλεμο»){{Cref|β}}. Η απάντηση στο ιταλικό τελεσίγραφο θεωρείται από αρκετούς ιστορικούς αποτέλεσμα πίεσης της κοινής γνώμης, κατ' άλλους προσωπική ενέργεια και απόφαση. Ορισμένοι πάλι σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η απόφαση του Μεταξά ήταν αποτέλεσμα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, αφού η Ελλάδα προετοιμαζόταν χρόνια για επικείμενη επίθεση εχθρικών δυνάμεων. <ref>Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Νίκος Βαρδιάμπασης κ.ά. Ο ίδιος ο Ι. Μεταξάς ανέπτυξε τη στρατηγική της Ελλάδας στην καταγεγραμμένη («''Ο Ελληνικός Στρατός κατά τον Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον - Ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος 1940-41 - Η Ιταλική εισβολή 28/10/1940 μέχρι 13/11/1940''», έκδοσις ΓΕΣ/ Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, 1960) [[s:Ανακοίνωση Ι. Μεταξά προς τον Αθηναϊκό Τύπο, 30 Οκτωβρίου 1940|ανακοίνωσή του προς τους ιδιοκτήτες και αρχισυντάκτες του Αθηναϊκού Τύπου στο Γενικό Στρατηγείο (ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία»)]], την 30 Οκτωβρίου 1940.</ref> Τίποτα φυσικά δεν αποκλείει την συνύπαρξη και των τριών εξηγήσεων.
Εντός ολίγων ωρών, ξεκίνησε η ιταλική επίθεση, ενώ ο Μεταξάς απηύθυνε διάγγελμα<ref>[[s:Διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον ελληνικό λαό (28-10-1940)|Διάγγελμα του Ιωάννη Μεταξά προς τον ελληνικό λαό (28-10-1940)]]</ref> προς τον ελληνικό λαό<ref>Hadjipateras, C.N., ''Greece 1940-41 Eyewitnessed'', (Efstathiadis Group, 1996) ISBN 960-226-533-7</ref>, στο οποίο κατέληγε με τα εξής λόγια: « Ὅλον τό Ἔθνος ἄς ἐγερθῆ σύσσωμον. Ἀγωνισθῆτε διά τήν Πατρίδα, τάς γυναίκας, τά παιδιά σας καί τάς ἱεράς μας παραδόσεις. Νύν ὑπέρ πάντων ὁ ἀγών. » Κατόπιν αυτού, ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους τραγουδώντας πατριωτικά τραγούδια και αντι-ιταλικά συνθήματα, ενώ διαδηλώσεις νέων εισέβαλαν σε ιταλικά γραφεία και επιχειρήσεις. Εκατοντάδες εθελοντές σε ολόκληρη την επικράτεια, άνδρες και γυναίκες, έσπευδαν στα στρατολογικά γραφεία για να καταταγούν<ref>Γουλής και Μαϊδής, ''Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος'' (Filologiki G. Bibi, 1967)</ref>. Ολόκληρο το έθνος ενώθηκε ενάντια στην ιταλική επιθετικότητα. Ακόμη και ο φυλακισμένος ηγέτης του παράνομου [[ΚΚΕ|Κομμουνιστικού Κόμματος]], ο [[Νίκος Ζαχαριάδης]], έγραψε ανοικτή επιστολή, ζητώντας από το λαό να αντισταθεί, παρότι εξακολουθούσε να ισχύει το [[Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ]] (περί μη επίθεσης μεταξύ [[ΕΣΣΔ|Σοβιετικής Ένωσης]] και [[Γερμανία|Γερμανίας]]), παραβαίνοντας έτσι την εκ Μόσχας κομματική γραμμή. Εντούτοις, σε δύο μεταγενέστερα γράμματά του κατηγορούσε το Μεταξά ότι έβαζε τη χώρα σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο και καλούσε τους Έλληνες στρατιώτες να λιποτακτήσουν και να ανατρέψουν το καθεστώς Μεταξά.
ΕΥΧΟΜΑΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ .
Σεμπαστιάνο Βισκόντι Πράσκα (Αρχιστράτηγος τού Ιταλικού Στρατού μέχρι τις 9 Νοεμβρίου) Ουμπάλντο Σόντου (Αρχιστράτηγος τού Ιταλικού Στρατού μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου) Ούγκο Καβαλέρο (Αρχιστράτηγος τού Ιταλικού Στρατού από τα μέσα Δεκεμβρίου)
Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 (στην Ελλάδα και Πόλεμος ή Έπος του 40) ήταν η πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, η οποία διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου1940 μέχρι τις 23 Απριλίου1941. Επίσημη έναρξη του Πολέμου θεωρείται η «επίδοση του τελεσιγράφου», ενώ μετά τις 6 Απριλίου1941, με την επέμβαση των Γερμανών, συνεχίστηκε ως Ελληνοϊταλικογερμανικός πόλεμος.
Ο πόλεμος αυτός ήταν το αποτέλεσμα της επεκτατικής πολιτικής του φασιστικού καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι που είχε εγκαθιδρύσει στην Ιταλία. Στα μέσα του 1940, ο Μπενίτο Μουσολίνι, έχοντας ως πρότυπο τις κατακτήσεις του Αδόλφου Χίτλερ, θέλησε να αποδείξει στους Γερμανούς συμμάχους του Άξοναότι μπορεί και ο ίδιος να οδηγήσει την Ιταλία σε ανάλογες στρατιωτικές επιτυχίες. Η Ιταλία είχε ήδη κατακτήσει την Αλβανία από την άνοιξη του 1939, καθώς και πολλές βρετανικές βάσεις στην Αφρική, όπως τη Σομαλιλάνδη, το καλοκαίρι του 1940, αλλά αυτές δεν ήταν επιτυχίες ανάλογες αυτών της ναζιστικήςΓερμανίας. Ταυτόχρονα ο Μουσολίνι επιθυμούσε να ισχυροποιήσει τα συμφέροντα της Ιταλίας στα Βαλκάνια, που ένοιωθε ότι απειλούνταν από τη γερμανική πολιτική από την στιγμή που η Ρουμανία είχε δεχθεί την γερμανική προστασία για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα ΠρωθυπουργόΙωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, τελεσίγραφο, με το οποίο απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του Πρωθυπουργού (το περίφημο «όχι»), ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.
Αξίζει να υπογραμμιστεί στο σημείο αυτό,
ότι ανεξάρτητα των όσων έχουν γραφεί κατά καιρούς σε διάφορα έντυπα,
ο πόλεμος αυτός δεν ήταν αιφνίδιος. Η επίδοση του τελεσιγράφου αναμενόταν ήδη από ημέρα σε ημέρα,
η δε ημερομηνία αυτή της επίδοσης θεωρούνταν η πλέον πιθανή δεδομένου ότι αποτελούσε εθνική επέτειο
του φασισμού στην Ιταλία από το 1925.
Αλλά και από ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριών που είχε αναπτυχθεί τότε,
σε συνδυασμό με διάφορα γεγονότα όπως αναφέρονται παρακάτω,
οδηγούσαν με απόλυτη ακρίβεια την επερχόμενη πολεμική σύγκρουση κατά την οποία η Ελλάδα
βρέθηκε τουλάχιστον έτοιμη να την αντιμετωπίσει.
Ο Ελληνικός Στρατός αντεπιτέθηκε και ανάγκασε τον ιταλικό σε υποχώρηση και μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, σχεδόν το ένα τέταρτο του εδάφους της Αλβανίας είχε καταληφθεί από τους Έλληνες. Η αντεπίθεση των Ιταλών, το Μάρτιο του 1941, απέτυχε, με κέρδος μόνο μικρές εδαφικές εκτάσεις στην περιοχή τηςΧειμάρρας[1]. Τις πρώτες μέρες του Απριλίου, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, οι Ιταλοί ξεκίνησαν και αυτοί νέα αντεπίθεση. Από τις 12 Απριλίου, ο Ελληνικός Στρατός άρχισε να υποχωρεί από την Αλβανία, για να μην περικυκλωθεί από τους προελαύνοντες Γερμανούς. Ακολούθησε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς, στις 20 Απριλίου και με τους Ιταλούς, τρεις μέρες αργότερα, οι οποίες περαίωσαν τυπικά τον ελληνοϊταλικόγερμανικό πόλεμο.
Η απόκρουση της ιταλικής εισβολής αποτέλεσε τη πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά των δυνάμεων του Άξονα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και ανύψωσε το ηθικό των λαών στη σκλαβωμένη Ευρώπη. Πολλοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η νίκη των Ελλήνων επηρέασε την έκβαση ολόκληρου του πολέμου, καθώς υποχρέωσε τους Γερμανούς να αναβάλουν την επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης, προκειμένου να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Ιταλούς που έχαναν τον πόλεμο με την Ελλάδα. Η καθυστερημένη επίθεση τον Ιούνιο του 1941, ενέπλεξε τις γερμανικές δυνάμεις στις σκληρές συνθήκες του ρωσικού χειμώνα, με αποτέλεσμα την ήττα τους στη διάρκεια της Μάχης της Μόσχας.
.JPG)
.svg){kind=small}
